Recenzowane przez krytykę recenzje Steele i wsp., 2013

Tło: Steele i in., 2013 i „Twój mózg na porno - to NIE uzależniające".

6 marca 2013 roku David Ley i rzeczniczka badania Nicole Prause połączyli siły, aby napisać wpis na blogu Psychology Today o badaniu Steele i in . z 2013 roku zatytułowany „ Twój mózg na pornografii – to NIE uzależnia ” . Jego niezwykle chwytliwy tytuł jest mylący, ponieważ nie ma nic wspólnego z badaniem „ Twój mózg na pornografii” ani z przedstawioną tam neurobiologią. Zamiast tego, wpis Davida Leya z marca 2013 roku ogranicza się do fikcyjnej relacji z jednego, wadliwego badania EEG – Steele i in . z 2013 roku.

Pojawił się wpis na blogu Ley 5 miesięcy zanim Steele i in. został formalnie opublikowany. Miesiąc później (kwiecień 10th) Psychology Today redaktorzy nie opublikowali wpisu na blogu Ley z powodu kontrowersji wokół jego bezpodstawnych roszczeń i odmowy Prause przekazania jej niepublikowanych badań komukolwiek innemu. Dzień Steele i wsp., i jego szeroko zakrojona prasa stała się publiczna, Ley ponownie opublikował swój blog Ley zmienił datę swojego posta na blogu na 25 lipca 2013 r., Ostatecznie zamykając komentarze (Aktualizacja, 2019: David Ley jest obecnie rekompensowany przez xHamster, giganta branży pornograficznej, za promowanie swoich stron internetowych i przekonywanie użytkowników, że uzależnienie od pornografii i uzależnienie od seksu to mity!).

Starannie zaplanowana kampania PR Prause'a zaowocowała światowym rozgłosem medialnym, a wszystkie nagłówki donosiły o obaleniu teorii o uzależnieniu od seksu (!). W wywiadach telewizyjnych i w komunikacie prasowym UCLA Nicole Prause przedstawiła dwa całkowicie bezpodstawne twierdzenia na temat swojego badania EEG:

  1. Mózgi badanych nie reagowały tak jak inni uzależnieni.
  2. Hiperseksualność (uzależnienie od seksu) najlepiej jest rozumieć jako „wysokie pragnienie”.

Żadne z tych ustaleń nie znajduje się w badaniu Steele et al. z 2013 r . W rzeczywistości badanie to wykazało dokładnie odwrotny wynik niż ten, który twierdzili Nicole Prause i David Ley :

To, co Steele i in ., 2013, faktycznie określili jako swoje „odkrycia neurologiczne”:

„średnia amplituda P300 dla warunków przyjemnych i seksualnych była bardziej dodatnia niż dla warunków nieprzyjemnych i przyjemnych i nieseksualnych”

Tłumaczenie: Części użytkownicy porno miał większą reaktywność cue (wyższe odczyty EEG) na wyraźne obrazy seksualne w stosunku do neutralnych obrazów. Jest to dokładnie to samo, co to, co się dzieje, gdy narkomani są narażeni na sygnały związane ich uzależnienie.

To, co Steele i in. z 2013 r. faktycznie przedstawili jako swoje ustalenia dotyczące „pożądania seksualnego”:

„Większe różnice w amplitudzie P300 w odpowiedzi na przyjemne bodźce seksualne, w porównaniu do bodźców neutralnych, wiązały się negatywnie z miarami pożądania seksualnego , ale nie były powiązane z miarami hiperseksualności”.

Tłumaczenie: Negatywne oznacza mniejsze pożądanie . Osoby z większą reaktywnością na bodźce związane z pornografią miały mniejsze pragnienie uprawiania seksu z partnerem (ale nie mniejsze pragnienie masturbacji). Innymi słowy – osoby z większą aktywnością mózgu i pragnieniem pornografii wolały masturbować się do pornografii niż uprawiać seks z prawdziwą osobą.

Te dwa wyniki badań Steele i wsp. wskazują łącznie na większą aktywność mózgu w odpowiedzi na bodźce (obrazy pornograficzne), a jednocześnie mniejszą reaktywność na naturalne nagrody (seks z inną osobą). Oba te zjawiska są charakterystyczne dla uzależnienia, wskazując zarówno na uwrażliwienie, jak i odwrażliwienie.

Chociaż osiem recenzowanych artykułów ujawniło później prawdę (poniżej), pierwszym ekspertem, który skrytykował Prause za jej przekłamania, był emerytowany profesor psychologii John A. Johnson {https://www.psychologytoday.com/blog/the-sexual-continuum/201307/new-brain-study-questions-existence-sexual-addiction/comments#comment-556448}. Komentując wywiad z Prause w Psychology Today , John A. Johnson ujawnił prawdę:

„ Wciąż nie mogę uwierzyć w twierdzenie Prause, że mózgi jej badanych nie reagowały na obrazy o charakterze seksualnym tak, jak mózgi narkomanów reagują na narkotyk, biorąc pod uwagę, że zgłasza ona wyższe odczyty P300 dla obrazów o charakterze seksualnym. Podobnie jak u narkomanów, u których obserwuje się skoki P300 po podaniu im wybranego narkotyku. Jak mogła wyciągnąć wniosek odwrotny do rzeczywistych rezultatów? Myślę, że mogło to wynikać z jej uprzedzeń – z tego, czego się spodziewała”.

John Johnson w kolejnym komentarzu :

Mustanski pyta: „Jaki był cel badania?”, A Prause odpowiada: „Nasze badanie przetestowało, czy osoby, które zgłaszają takie problemy [problemy z regulowaniem oglądania erotyki online] wyglądają jak inni uzależnieni z odpowiedzi mózgu na obrazy seksualne”

Ale badanie nie porównywało nagrań mózgowych od osób mających problemy z regulowaniem ich oglądania erotyki w Internecie na nagrania mózgu od osób uzależnionych od narkotyków i nagrań mózgu od niezwiązanej grupy kontrolnej, co byłoby oczywistym sposobem sprawdzenia, czy reakcje mózgu z niespokojnych grupy wyglądają bardziej jak reakcje mózgu uzależnionych lub nie uzależnionych.

Zamiast tego Prause twierdzi, że ich projekt w ramach przedmiotu był lepszą metodą, w której badani stanowią swoistą grupę kontrolną. Dzięki temu projektowi odkryli, że reakcja EEG ich uczestników (jako grupy) na zdjęcia erotyczne była silniejsza niż ich reakcje EEG na inne rodzaje obrazów. Jest to pokazane na wykresie przebiegu liniowego (choć z jakiegoś powodu wykres różni się znacznie od rzeczywistego wykresu w opublikowanym artykule).

Zatem grupa, która zgłasza trudności z kontrolowaniem oglądania erotyki online, wykazuje silniejszą reakcję EEG na obrazy erotyczne niż na inne rodzaje obrazów. Czy osoby uzależnione wykazują podobnie silną reakcję EEG po zażyciu wybranego narkotyku? Nie wiemy. Czy osoby zdrowe, nieuzależnione, wykazują równie silną reakcję na erotykę, jak grupa z problemami? Ponownie, nie wiemy. Nie wiemy, czy ten wzorzec EEG jest bardziej podobny do wzorców mózgowych osób uzależnionych, czy nieuzależnionych.

Zespół badawczy Prause twierdzi, że jest w stanie wykazać, czy podwyższona odpowiedź EEG ich osobników na erotykę jest uzależniającą odpowiedzią mózgu, czy tylko odpowiedzią mózgu o wysokim libido, poprzez korelację zestawu wyników kwestionariusza z indywidualnymi różnicami w odpowiedzi EEG. Jednak wyjaśnienie różnic w odpowiedzi EEG to inne pytanie niż zbadanie, czy ogólna odpowiedź grupy wydaje się uzależniająca.

Oprócz wielu niepotwierdzonych twierdzeń w prasie, niepokojące jest, że badanie Steele et al. przeszło recenzję ekspercką, mimo że zawierało poważne wady metodologiczne: 1) badani byli heterogeniczni (mężczyźni, kobiety, osoby nieheteroseksualne) ; 2) badani nie zostali przebadani pod kątem zaburzeń psychicznych lub uzależnień ; 3) badanie nie miało grupy kontrolnej dla porównania ; 4) kwestionariusze nie zostały zweryfikowane pod kątem korzystania z pornografii lub uzależnienia od niej (zobacz także obszerną krytykę YBOP, w której całkowicie obalono twierdzenia dotyczące pracy Steele et al., 2013 ).

Zanim przejdziemy do ośmiu recenzowanych analiz Steele i in. z 2013 r., przedstawię stan badań w 2020 r.:

Osiem recenzowanych analiz Steele i wsp., 2013

W międzyczasie opublikowano wiele kolejnych badań opartych na neuronauce (MRI, fMRI, EEG, neuropsychologiczne, hormonalne). Wszystkie one silnie wspierają model uzależnienia, ponieważ ich wyniki odzwierciedlają wyniki badań neurologicznych publikowanych w badaniach nad uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Opinie prawdziwych ekspertów na temat uzależnienia od pornografii/seksu można znaleźć w tej liście 30 najnowszych przeglądów literatury i komentarzy (wszystkie potwierdzają model uzależnienia).

Siedem z recenzowanych artykułów analizowało to, co faktycznie opublikowano w publikacji Steele i in. z 2013 roku – a nie to, co Prause przedstawiła w swojej kampanii PR. Wszystkie opisują, w jaki sposób wyniki badań Steele i in. wspierają model uzależnienia od pornografii. Artykuły te są zgodne z krytyką YBOP. Trzy z nich opisują również wadliwą metodologię badania i bezpodstawne wnioski. Artykuł nr 1 jest poświęcony wyłącznie publikacji Steele i in. z 2013 roku. Artykuły 2-8 zawierają sekcje analizujące pracę Steele i in. z 2013 roku. Są one wymienione według daty publikacji:

1) "High Desire" lub "Merely" An Addiction? Odpowiedź na Steele i in. autor: Donald L. Hilton, Jr., MD. (2014)

Ważność argumentu zależy od poprawności jego przesłanek. W ostatnim artykule Steele i wsp. Wnioski opierają się na początkowej konstrukcji definicji odnoszących się do „pożądania” i „uzależnienia”. Definicje te opierają się na szeregu założeń i kwalifikacji, których ograniczenia są uznawane przez autorów początkowo, ale niewytłumaczalnie ignorowane w osiąganiu stanowczych wniosków autorów. Jednak stanowczość tych wniosków jest nieuzasadniona, nie tylko ze względu na początkowo problematyczne założenia koncepcyjne, ale także z powodu problematycznej metodologii.

Rozważmy na przykład pojęcie „pożądania seksualnego”. Pierwszy akapit przyznaje, że „pragnienia seksualne muszą być konsekwentnie regulowane w celu zarządzania zachowaniami seksualnymi” i muszą być kontrolowane, gdy są nielegalne (pedofilia) lub niewłaściwe (niewierność). Akapit kończy się wnioskiem, że termin „uzależnienie seksualne” nie opisuje problematycznej istoty per se, lecz opisuje jedynie podzbiór osób o wysokim poziomie pożądania.

Kolejny akapit odwołuje się do artykułu Wintersa i in., który sugeruje, że „zaburzona seksualność… może być po prostu wskaźnikiem wysokiego pożądania seksualnego i stresu związanego z radzeniem sobie z wysokim poziomem myśli, uczuć i potrzeb seksualnych” (Winters, Christoff i Gorzalka, ). Opierając się na tych założeniach, Steele i in. kwestionują następnie model chorobowy dla tego „cierpienia” związanego z kontrolowaniem „pożądania” seksualnego. Dla porównania różnych wzorców „pożądania” jako przykład podano oglądanie telewizji przez dzieci. Dwa ostatnie zdania w tym akapicie ustanawiają przesłankę, którą reszta artykułu następnie próbuje udowodnić:

Terapie koncentrują się na zmniejszeniu liczby godzin spędzanych przed telewizorem w sposób behawioralny, bez narzucania się na chorobę, taką jak „uzależnienie od telewizji”, i są skuteczne. Sugeruje to, że podobne podejście może być odpowiednie w przypadku silnego pożądania seksualnego, o ile proponowany model choroby nie dodaje mocy wyjaśniającej poza samym silnym pożądaniem seksualnym. (Steele, Staley, Fong i Prause, )

Na podstawie tego porównania, pragnienie oglądania telewizji u dzieci i chęć seksu u dorosłych, autorzy rozpoczynają dyskusję na temat potencjałów związanych z wydarzeniami (ERP) i późniejszy opis ich projektu badania, a następnie wyniki i dyskusję, i zwieńczeniem poniższego podsumowania:

Podsumowując, pierwsze pomiary reaktywności neuronalnej na wizualne bodźce seksualne i nieseksualne w próbie zgłaszającej problemy z regulacją odbioru podobnych bodźców nie potwierdzają modeli patologicznej hiperseksualności, mierzonej za pomocą kwestionariuszy. W szczególności, różnice w oknie P300 między bodźcami seksualnymi a neutralnymi były przewidywane przez pożądanie seksualne, ale nie przez żadną (z trzech) miar hiperseksualności. (Steele i in., )

Z tym stwierdzeniem autorzy wysuwają założenie, że wysokie pragnienie, nawet jeśli jest problematyczne dla tych, którzy go doświadczają, nie jest patologiczne, bez względu na konsekwencje.

Inni opisali istotne ograniczenia tego badania. Na przykład autorka Nicole Prause stwierdziła w wywiadzie: „Badania uzależnień od narkotyków, takich jak kokaina, wykazały spójny wzorzec reakcji mózgu na obrazy narkotyku, więc przewidzieliśmy, że powinniśmy zobaczyć ten sam wzorzec u osób zgłaszających problemy z seksem, jeśli w rzeczywistości jest to uzależnienie”. John Johnson wskazał na kilka krytycznych problemów z takim wykorzystaniem artykułu Dunninga i in. ( ), który cytuje jako podstawę do porównania z artykułem Steele'a i in. Po pierwsze, artykuł Dunninga i in. wykorzystał trzy kontrole: abstynentów używających kokainy, obecnych użytkowników i kontrole nieużywające narkotyków. Artykuł Steele'a i in. nie miał żadnej grupy kontrolnej. Po drugie, artykuł Dunninga i in. zmierzył kilka różnych reakcji ERP w mózgu, w tym wczesną negatywność a posteriori (EPN), która prawdopodobnie odzwierciedla wczesną uwagę selektywną, oraz późny potencjał pozytywny (LPP), który prawdopodobnie odzwierciedla dalsze przetwarzanie motywacyjnie istotnego materiału. Co więcej, badanie Dunninga wyróżniło wczesne i późne komponenty LPP, które mają odzwierciedlać ciągłe przetwarzanie. Co więcej, artykuł Dunninga i in. rozróżnił te różne ERP w abstynentach, aktualnie używających i zdrowych grupach kontrolnych. Artykuł Steele'a i in. skupił się jednak tylko na jednym ERP, p300, które Dunning porównał z wczesnym oknem LLP. Autorzy Steele'a i in. przyznali nawet tę krytyczną wadę projektu: „Inną możliwością jest to, że p300 nie jest najlepszym miejscem do identyfikacji relacji z bodźcami motywującymi seksualnie. Nieco późniejszy LPP wydaje się silniej powiązany z motywacją”. Steel i in. przyznają, że w rzeczywistości nie są w stanie porównać swoich wyników z badaniem Dunninga i in., jednak ich wnioski skutecznie takie porównanie czynią. Odnosząc się do badania Steele'a i in., Johnson podsumował: „Pojedyncze statystycznie istotne odkrycie nic nie mówi o uzależnieniu. Co więcej, tym istotnym odkryciem jest ujemna korelacja między P300 a pragnieniem seksu z partnerem (r = -0.33), co wskazuje, że amplituda P300 jest związana z niższym pożądaniem seksualnym; stoi to w bezpośredniej sprzeczności z interpretacją P300 jako wysokiego pożądania. Nie przeprowadzono porównań z innymi grupami osób uzależnionych. Nie przeprowadzono również porównań z grupami kontrolnymi. Wnioski wyciągnięte przez badaczy stanowią ogromny krok naprzód w porównaniu z danymi, które nie mówią nic o tym, czy osoby zgłaszające problemy z kontrolowaniem oglądania obrazów o charakterze seksualnym mają, czy nie mają reakcji mózgowych podobnych do tych obserwowanych u osób uzależnionych od kokainy lub innych substancji (informacja osobista, dr John A. Johnson, 2013).

Chociaż inne poważne niedociągnięcia w tym projekcie badawczym obejmują brak odpowiedniej grupy kontrolnej, heterogeniczność próby badawczej i brak zrozumienia ograniczeń zdolności P300 do jakościowego i ilościowego rozróżniania i różnicowania między „zaledwie wysokim pożądaniem seksualnym” a patologicznie niechcianymi kompulsjami seksualnymi, być może najbardziej fundamentalna wada dotyczy użycia i zrozumienia terminu „pragnienie”. Jest oczywiste, że konstruując tę ​​platformę definicyjną, autorzy minimalizują koncepcję pożądania słowem „zaledwie”. Pożądanie, w odniesieniu do systemów biologicznych w kontekście seksualności, jest złożonym produktem mezenchymalnego napędu dopaminergicznego z telencephalicznym poznawczym i afektywnym pośredniczeniem i ekspresją. Jako pierwotny czynnik wyrazistości w seksie, dopamina jest coraz częściej uznawana za kluczowy składnik motywacji seksualnej, która została szeroko zachowana w drzewie ewolucyjnym (Pfaus, ). Geny związane zarówno z budową, jak i ekspresją motywacji seksualnej występują w różnych typach gatunkowych, a także obejmują złożoność wewnątrztypową. Chociaż istnieją oczywiste różnice między seksem, poszukiwaniem pożywienia i innymi zachowaniami, które są niezbędne dla dostosowania ewolucyjnego, obecnie wiemy, że istnieją podobieństwa w mechanizmach molekularnych, z których emanuje biologicznie korzystne „pożądanie”. Wiemy, że mechanizmy te są zaprojektowane do „uczenia się” w sposób łączący i modulujący neurony. Zgodnie z prawem Hebba: „Neurony, które aktywują się razem, łączą się ze sobą”. Zdolność mózgu do modyfikowania swojej strukturalnej łączności w procesie uczenia się opartego na nagrodzie poznaliśmy we wczesnych badaniach nad uzależnieniem od narkotyków, ale teraz obserwujemy neuronowe uczenie się oparte na nagrodzie z tak pozornie zróżnicowanymi naturalnymi pragnieniami związanymi z seksem i pragnieniem soli.

Definicje odnoszące się do pragnienia są tutaj ważne; biologiczna wyrazistość, czyli „chcenie”, to jedno, natomiast uważamy, że „pragnienie” ma bardziej złowieszcze implikacje, ponieważ jest używane w literaturze dotyczącej uzależnienia od narkotyków i nawrotów. Dowody pokazują, że stany pragnienia związane z apetytem na biologicznie niezbędne potrzeby, takie jak sól i seks, wywołują – wraz z pozbawieniem, a następnie nasyceniem – proces neuroplastyczny obejmujący przebudowę i rozgałęzienie połączeń neuronalnych (Pitchers i in., ; Roitman i in., ). Co ciekawe, desperackie pragnienie jest powodowane przez stany pragnienia związane ze stanami, które zwiastują możliwą śmierć organizmu, takimi jak niedobór soli, który skłania zwierzę do nasycenia się i uniknięcia śmierci. Co ciekawe, uzależnienie od narkotyków u ludzi może wpływać na porównywalne pragnienie, prowadząc do podobnej desperacji, by nasycić się pomimo ryzyka śmierci, odwrócenia tego elementarnego popędu. Podobne zjawisko występuje również w przypadku uzależnień naturalnych, takich jak osoba z chorobliwą otyłością i ciężką chorobą serca kontynuująca spożywanie diety wysokotłuszczowej lub osoba z uzależnieniem seksualnym kontynuująca angażowanie się w przypadkowe akty seksualne z nieznajomymi pomimo podwyższonego prawdopodobieństwa nabycia chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak HIV i zapalenie wątroby. Te zestawy genów napędzające kaskady sygnałowe niezbędne do rozwiązania tej zagadki pragnienia są identyczne zarówno dla uzależnienia od narkotyków, jak i najbardziej podstawowego z naturalnych pragnień, soli, co wspiera przechwytującą, uzurpującą rolę uzależnienia (Liedtke i in., ). Lepiej rozumiemy również, jak złożone systemy związane z tymi zmianami i je wywołujące obejmują genetyczne przełączniki molekularne, produkty i modulatory, takie jak DeltaFosB, oreksyna, Cdk5, białko związane z cytoszkieletem regulowane aktywnością neuronalną (ARC), wzbogacona w prążki fosfataza tyrozynowa (STEP) i inne. Jednostki te tworzą złożoną kaskadę sygnałową, która jest niezbędna do uczenia się neuronów.

To, co odczuwamy afektywnie jako „pragnienie” lub bardzo „wysokie pragnienie”, jest produktem impulsu śródmózgowiowego i podwzgórzowego, który projektuje, uczestniczy i jest częścią przetwarzania korowego wynikającego z tej zbieżności świadomych i nieświadomych informacji. Jak wykazaliśmy w naszej niedawnej publikacji w PNAS, te naturalne stany pragnienia „prawdopodobnie odzwierciedlają uzurpację ewolucyjnych starożytnych systemów o wysokiej wartości przetrwania przez gratyfikację współczesnych hedonistycznych pobłażliwości” (Liedtke i in., , PNAS), w tym, że odkryliśmy, że te same zestawy genów „pragnienia” soli były wcześniej powiązane z uzależnieniem od kokainy i opiatów. Poznawczy wyraz tego „pragnienia”, to skupienie się na otrzymaniu nagrody, „pragnienie” ponownego doświadczenia nasycenia jest niczym innym jak świadomym „korowym” wyrazem głęboko osadzonego i filogenetycznie pierwotnego popędu mającego swoje źródło w osi podwzgórze/śródmózgowie. Kiedy skutkuje to niekontrolowaną i – gdy zostanie wyrażona – destrukcyjną chęcią nagrody, w jaki sposób rozróżniamy neurobiologiczne aspekty i nazywamy to „po prostu” silnym pragnieniem, a nie uzależnieniem?

Druga kwestia dotyczy niezmienności. Nigdzie w artykule Steele'a i in. nie ma dyskusji, dlaczego te osoby mają „wysokie pragnienie”. Czy urodziły się takie? Jaka jest rola, jeśli w ogóle jakaś, środowiska w aspekcie jakościowym i ilościowym wspomnianego pragnienia? Czy uczenie się może wpływać na pragnienie przynajmniej u części tej raczej heterogenicznej populacji badawczej? (Hoffman & Safron, ). Perspektywa autorów w tym względzie nie obejmuje zrozumienia procesu stałej modulacji na poziomie komórkowym i makroskopowym. Wiemy na przykład, że te mikrostrukturalne zmiany obserwowane w uczeniu się neuronalnym są również związane ze zmianami makroskopowymi. Liczne badania potwierdzają znaczenie plastyczności, ponieważ wielu z nich przekonująco argumentowało: „Wbrew założeniom, że zmiany w sieciach mózgowych są możliwe tylko w krytycznych okresach rozwoju, współczesna neuronauka przyjmuje ideę trwale plastycznego mózgu” (Draganski & May, ); „Badania obrazowe mózgu człowieka ujawniły zmiany strukturalne w istocie szarej i białej, które zachodzą w trakcie uczenia się… uczenie się kształtuje strukturę mózgu” (Zatorre, Field i Johansen-Berg, ).

Na koniec, rozważmy ponownie termin autora „zaledwie wysokie pożądanie seksualne”. Georgiadis ( ) niedawno zasugerował centralną rolę dopaminergiczną u ludzi w tym szlaku śródmózgowia do prążkowia. Ze wszystkich naturalnych nagród, orgazm seksualny wiąże się z najwyższym skokiem dopaminy w prążkowiu, z poziomami do 200% wartości wyjściowej (Fiorino & Phillips, ), co jest porównywalne z morfiną (Di Chiara & Imperato, ) w modelach eksperymentalnych. Trywializowanie, minimalizowanie i depatologizowanie kompulsywnej seksualności oznacza brak zrozumienia centralnej biologicznej roli seksualności w motywacji i ewolucji człowieka. Wykazuje to naiwność w odniesieniu do tego, co jest obecnie akceptowanym rozumieniem obecnej neuronauki nagrody, w tym, że ogłasza ona pożądanie seksualne za wrodzone, niezmienne i wyjątkowo odporne na możliwość zmiany, zarówno jakościowej, jak i ilościowej. Jeszcze bardziej krytycznie jednak, jak ilustrują to Steele i in. artykuł, polega na tym, że ten krótkowzroczny dogmat nie bierze pod uwagę prawdy, którą obecnie głosi nam neuronauka, a mianowicie, że „silne pożądanie”, gdy prowadzi do kompulsywnego, niechcianego i destrukcyjnego zachowania, jest „jedynie” uzależnieniem.

Referencje

  • Di Chiara G, Imperato A. Leki nadużywane przez ludzi preferencyjnie zwiększają stężenie dopaminy w synaptycznych komórkach układu mezolimbicznego u swobodnie poruszających się szczurów. Proceedings of the National Academy of Sciences. 1988; 85 (14): 5274–5278. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Draganski B, May A. Zmiany strukturalne w mózgu dorosłego człowieka wywołane treningiem. Behavioral Brain Research. 2008; 192 (1):137–142. [ PubMed ]

  • Dunning J. P, Parvaz M. A, Hajcak G, Maloney T, Alia-Klein N, Woicik P. A i in. Motywowana uwaga skierowana na kokainę i sygnały emocjonalne u abstynentów i obecnych użytkowników kokainy: badanie ERP. European Journal of Neuroscience. 2011; 33 (9): 1716–1723. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Fiorino D. F, Phillips AG Dynamiczne zmiany w odpływie dopaminy z jądra półleżącego podczas efektu Coolidge’a u szczurów płci męskiej. Journal of Neuroscience. 1997; 17 (12):4849–4855. [ PubMed ]

  • Georgiadis JR Robiąc to… szalenie? O roli kory mózgowej w ludzkiej aktywności seksualnej. Neurobiologia i psychologia socjoafektywna. 2012; 2 :17337. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Hoffman H, Safron A. Wstępny artykuł redakcyjny do artykułu „Neurobiologia i ewolucyjne źródła uczenia się seksualnego” Socioaffective Neuroscience and Psychology. 2012; 2 :17415. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Liedtke W. B, McKinley M. J, Walker L. L, Zhang H, Pfenning A. R, Drago J i in. Związek genów uzależnienia ze zmianami genów podwzgórza wpływającymi na powstawanie i zaspokajanie klasycznego instynktu, jakim jest apetyt na sód. Proceedings of the National Academy of Sciences. 2011; 108 (30): 12509–12514. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Pfaus JG Dopamina: Pomaga samcom kopulować od co najmniej 200 milionów lat. Behavioral Neuroscience. 2010; 124 (6):877–880. [ PubMed ]

  • Pitchers K. K, Balfour M. E, Lehman M. N, Richtand N. M, Yu L, Coolen LM Neuroplastyczność w układzie mezolimbicznym wywołana nagrodą naturalną i późniejszą abstynencją od nagrody. Biological Psychiatry. 2010; 67 :872–879. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Roitman M. F, Na E, Anderson G, Jones T. A, Berstein IL Indukcja apetytu na sól zmienia morfologię dendrytów w jądrze półleżącym i uwrażliwia szczury na amfetaminę. Journal of Neuroscience. 2002; 22 (11):RC225: 1–5. [ PubMed ]

  • Steele V. R, Staley C, Fong T, Prause N. Pożądanie seksualne, a nie hiperseksualność, jest związane z reakcjami neurofizjologicznymi wywoływanymi przez obrazy o charakterze seksualnym. Socioaffective Neuroscience and Psychology. 2013; 3 :20770. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

  • Winters J, Christoff K, Gorzalka BB Nieregulowana seksualność i silne pożądanie seksualne: odrębne konstrukty? Archives of Sexual Behavior. 2010; 39 (5):1029–1043. [ PubMed ]

  • Zatorre R. J., Field R. D., Johansen-Berg H. Plastyczność w kolorze szarym i białym: zmiany w strukturze mózgu w trakcie uczenia się za pomocą neuroobrazowania. Nature Neuroscience. 2012; 15 :528–536. [ Artykuł bezpłatny PMC ] [ PubMed ]

2) Neuronalne korelacje reaktywności sygnałów cielesnych u osób z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi i bez nich (2014)

Fragment krytykujący Steele et al ., 2013 (cytat 25 dotyczy Steele et al.)

Nasze odkrycia sugerują, że aktywność dACC odzwierciedla rolę pożądania seksualnego, co może mieć podobieństwa do badania P300 u osób z CSB korelującego z pożądaniem [25] . Wykazujemy różnice między grupą CSB a zdrowymi ochotnikami, podczas gdy w tym poprzednim badaniu nie było grupy kontrolnej. Porównanie tego obecnego badania z poprzednimi publikacjami w CSB skupiającymi się na dyfuzyjnym MRI i P300 jest trudne ze względu na różnice metodologiczne. Badania P300, potencjału związanego z wydarzeniami wykorzystywanego do badania stronniczości uwagi w zaburzeniach związanych z używaniem substancji, wykazują podwyższone pomiary w odniesieniu do używania nikotyny [54] , alkoholu [55] i opiatów [56] , przy czym pomiary często korelują z indeksami głodu. P300 jest również powszechnie badany w zaburzeniach związanych z używaniem substancji przy użyciu nietypowych zadań, w których cele o niskim prawdopodobieństwie są często mieszane z celami o wysokim prawdopodobieństwie. Metaanaliza wykazała, że ​​osoby z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji i ich nieobjęci tym problemem członkowie rodziny mieli zmniejszoną amplitudę P300 w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami [57] . Odkrycia te sugerują, że zaburzenia związane z używaniem substancji mogą charakteryzować się zaburzoną alokacją zasobów uwagi na istotne dla zadania informacje poznawcze (cele niebędące lekami) ze zwiększonym ukierunkowaniem uwagi na wskazówki dotyczące narkotyków. Zmniejszenie amplitudy P300 może być również markerem endofenotypowym zaburzeń związanych z używaniem substancji. Badania potencjałów związanych z wydarzeniami, skupiające się na znaczeniu motywacyjnym wskazówek dotyczących kokainy i heroiny, dodatkowo zgłaszają nieprawidłowości w późnych składnikach ERP (>300 milisekund; późny potencjał dodatni, LPP) w obszarach czołowych, co może również odzwierciedlać głód i alokację uwagi [58] – [60] . Uważa się, że LPP odzwierciedla zarówno wczesne przechwycenie uwagi (400 do 1000 ms), jak i późniejsze długotrwałe przetwarzanie bodźców motywacyjnie istotnych. Osoby z zaburzeniami związanymi z używaniem kokainy miały podwyższone wczesne pomiary LPP w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami, co sugeruje rolę wczesnego przechwytywania uwagi motywowanej wraz ze osłabionymi reakcjami na przyjemne bodźce emocjonalne. Jednakże późne pomiary LPP nie różniły się istotnie od tych u zdrowych ochotników [61] . Uważa się, że generatorami potencjału związanego ze zdarzeniem P300 dla reakcji związanych z celem są kora ciemieniowa i zakręt obręczy [62] . Zatem zarówno aktywność dACC w obecnym badaniu CSB, jak i aktywność P300 zgłoszona w poprzednim badaniu CSB mogą odzwierciedlać podobne leżące u podstaw procesy przechwytywania uwagi. Podobnie, oba badania pokazują korelację między tymi pomiarami ze zwiększonym pożądaniem. Tutaj sugerujemy, że aktywność dACC koreluje z pożądaniem, które może odzwierciedlać wskaźnik głodu, ale nie koreluje z upodobaniem sugerującym model uzależnień oparty na bodźcach i znaczeniu.

3) Neuroscience of Internet Pornography Addiction: Przegląd i aktualizacja (2015)

Fragment krytyki Steele i in, 2013 (cytat 303):

Badanie EEG przeprowadzone na osobach skarżących się na problemy z regulacją oglądania pornografii internetowej wykazało reaktywność neuronalną na bodźce seksualne [ 303 ]. Badanie zostało zaprojektowane w celu zbadania związku między amplitudami ERP podczas oglądania obrazów o charakterze emocjonalnym i seksualnym a miarami kwestionariuszowymi hiperseksualności i pożądania seksualnego. Autorzy doszli do wniosku, że brak korelacji między wynikami w kwestionariuszach hiperseksualności a średnimi amplitudami P300 podczas oglądania obrazów o charakterze seksualnym „nie wspiera modeli patologicznej hiperseksualności” [ 303 ] (str. 10). Jednak brak korelacji można lepiej wyjaśnić spornymi wadami metodologii. Na przykład w tym badaniu wykorzystano heterogeniczną grupę badanych (mężczyźni i kobiety, w tym 7 osób nieheteroseksualnych). Badania reaktywności na sygnały porównujące reakcję mózgu osób uzależnionych na zdrowe osoby kontrolne wymagają jednorodnych osób (tej samej płci, w podobnym wieku), aby uzyskać ważne wyniki. W badaniach nad uzależnieniem od pornografii dobrze udokumentowano, że mężczyźni i kobiety różnią się znacząco pod względem reakcji mózgu i układu autonomicznego na te same wizualne bodźce seksualne [ 304 , 305 , 306 ]. Ponadto dwa kwestionariusze przesiewowe nie zostały zweryfikowane pod kątem uzależnionych użytkowników pornografii, a osoby badane nie były badane pod kątem innych objawów uzależnienia lub zaburzeń nastroju.

Co więcej, wniosek wymieniony w streszczeniu „Omówiono implikacje dla zrozumienia hiperseksualności jako silnego pożądania, a nie zaburzenia” [ 303 ] (s. 1) wydaje się nie na miejscu, biorąc pod uwagę odkrycie badania, że ​​amplituda P300 była negatywnie skorelowana z pożądaniem seksu z partnerem. Jak wyjaśniono w Hilton (2014), odkrycie to „bezpośrednio przeczy interpretacji P300 jako silnego pożądania” [ 307 ]. Analiza Hilton sugeruje ponadto, że brak grupy kontrolnej i niezdolność technologii EEG do rozróżnienia między „silnym pożądaniem seksualnym” a „kompulsją seksualną” sprawiają, że wyniki Steele i in. są nieinterpretowalne [ 307 ].

Wreszcie, znaczącemu odkryciu artykułu (wyższa amplituda P300 dla obrazów seksualnych, w porównaniu do obrazów neutralnych) poświęcono minimalną uwagę w części poświęconej dyskusji. Jest to nieoczekiwane, ponieważ wspólnym odkryciem u osób uzależnionych od substancji i Internetu jest zwiększona amplituda P300 w porównaniu do bodźców neutralnych, gdy są one narażone na sygnały wizualne związane z ich uzależnieniem [ 308 ]. W rzeczywistości Voon i in. [ 262 ] poświęcili część swojej dyskusji analizie ustaleń dotyczących P300 z wcześniejszego badania. Voon i in. przedstawili wyjaśnienie znaczenia P300, którego nie podano w artykule Steele'a, szczególnie w odniesieniu do ustalonych modeli uzależnienia, podsumowując,

„Zatem zarówno aktywność dACC w obecnym badaniu CSB, jak i aktywność P300 zgłoszona w poprzednim badaniu CSB [ 303 ] mogą odzwierciedlać podobne, leżące u podstaw procesy przechwytywania uwagi. Podobnie, oba badania wykazują korelację między tymi pomiarami a wzmożonym pożądaniem. Sugerujemy tutaj, że aktywność dACC koreluje z pożądaniem, które może odzwierciedlać wskaźnik pragnienia, ale nie koreluje z upodobaniem sugerowanym w modelu uzależnień opartym na bodźcach i znaczeniu.” [ 262 ] (s. 7)

Zatem podczas gdy ci autorzy [ 303 ] twierdzili, że ich badanie podważa zastosowanie modelu uzależnienia do CSB, Voon i in. postawili tezę, że autorzy ci w rzeczywistości dostarczyli dowodów potwierdzających ten model.

5) Świadome i nieświadome miary emocji: czy zmieniają się z częstotliwością wykorzystywania pornografii? (2017)

KOMENTARZE YBOP: W badaniu EEG z 2017 roku dotyczącym użytkowników pornografii przytoczono 3 badania EEG Nicole Prause. Autorzy uważają, że wszystkie 3 badania EEG Prause faktycznie wykazały odwrażliwienie lub habituację u osób często korzystających z pornografii (co często występuje w przypadku uzależnienia). Dokładnie to samo zawsze twierdził YBOP (wyjaśniono w tej krytyce: Krytyka: List do redakcji „Prause i in. (2015) najnowsze falsyfikacja przewidywań uzależnień” 2016 ).

W poniższych fragmentach te 3 cytaty wskazują na następujące badania EEG Nicole Prause ( nr 14 to Steele i in ., 2013 ):

  • 7 - Prause, N .; Steele, VR; Staley, C .; Sabatinelli, D. Późny pozytywny potencjał do wyraźnych obrazów seksualnych związanych z liczbą partnerów seksualnych. Soc. Cogn. Oddziaływać. Neurosc. 2015, 10, 93-100.
  • 8 - Prause, N .; Steele, VR; Staley, C .; Sabatinelli, D .; Hajcak, G. Modulacja późnych pozytywnych potencjałów za pomocą obrazów seksualnych u użytkowników problemowych i kontroli niespójnych z "uzależnieniem od porno". Biol. Psychol. 2015, 109, 192-199.
  • 14 - Steele, VR; Staley, C .; Fong, T .; Prause, N.. Pożądanie seksualne, a nie hiperseksualność, wiąże się z reakcjami neurofizjologicznymi wywołanymi obrazami seksualnymi. Socioaffect. Neurosci. Psychol. 2013, 3, 20770

Fragmenty opisujące Steele i in ., 2013 :

Potencjały związane z wydarzeniami (ERP) były często używane jako fizjologiczna miara reakcji na sygnały emocjonalne, np. [ 24 ]. Badania wykorzystujące dane ERP zwykle koncentrują się na późniejszych efektach ERP, takich jak P300 [ 14 ] i późnopozytywny potencjał (LPP) [ 7 , 8 ] podczas badania osób oglądających pornografię. Te późniejsze aspekty kształtu fali ERP przypisano procesom poznawczym, takim jak uwaga i pamięć robocza (P300) [ 25 ], a także długotrwałemu przetwarzaniu bodźców emocjonalnie istotnych (LPP) [ 26 ]. Steele i in. [ 14 ] wykazali, że duże różnice P300 obserwowane między oglądaniem obrazów o charakterze seksualnym w porównaniu z obrazami neutralnymi były negatywnie powiązane z miarami pożądania seksualnego i nie miały wpływu na hiperseksualność uczestników. Autorzy zasugerowali, że ten negatywny wynik był najprawdopodobniej spowodowany tym, że pokazane obrazy nie miały żadnego nowego znaczenia dla grupy uczestników, ponieważ wszyscy uczestnicy zgłosili oglądanie dużych ilości materiałów pornograficznych, co w konsekwencji prowadziło do tłumienia składnika P300. Autorzy zasugerowali następnie, że być może przyjrzenie się późniejszemu LPP może zapewnić bardziej użyteczne narzędzie, ponieważ wykazano, że indeksuje procesy motywacyjne. Badania badające wpływ korzystania z pornografii na LPP wykazały, że amplituda LPP jest ogólnie mniejsza u uczestników, którzy zgłaszają większe pożądanie seksualne i problemy z regulacją oglądania materiałów pornograficznych [ 7 , 8 ]. Ten wynik jest nieoczekiwany, ponieważ liczne inne badania związane z uzależnieniami wykazały, że gdy przedstawiono im zadanie emocjonalne związane z sygnałem, osoby, które zgłaszają problemy z negocjowaniem swoich uzależnień, powszechnie wykazują większe kształty fal LPP, gdy przedstawiono im obrazy ich konkretnej substancji wywołującej uzależnienie [ 27 ]. Prause i in. [ 7 , 8 ] przedstawiają sugestie, dlaczego korzystanie z pornografii może skutkować mniejszymi efektami LPP, sugerując, że może to być spowodowane efektem przyzwyczajenia, ponieważ uczestnicy badania, którzy zgłosili nadmierne korzystanie z materiałów pornograficznych, uzyskali znacznie wyższe wyniki w zakresie liczby godzin spędzonych na oglądaniu materiałów pornograficznych.

----

Badania konsekwentnie wykazały fizjologiczne zmniejszenie regulacji przetwarzania treści o charakterze apetytywnym w wyniku efektów przyzwyczajenia u osób często poszukujących materiałów pornograficznych [ 3 , 7 , 8 ] . Autorzy twierdzą, że efekt ten może odpowiadać za zaobserwowane wyniki.

----

Przyszłe badania mogą wymagać wykorzystania bardziej aktualnej, standaryzowanej bazy danych obrazów, aby uwzględnić zmieniające się kultury. Ponadto, być może użytkownicy pornografii obniżyli swoje reakcje seksualne podczas badania. To wyjaśnienie zostało co najmniej wykorzystane przez [ 7 , 8 ] do opisania ich wyników, które wykazały słabszą motywację podejścia indeksowaną przez mniejszą amplitudę LPP (późnego potencjału dodatniego) na obrazy erotyczne przez osoby zgłaszające niekontrolowane korzystanie z pornografii. Wykazano, że amplitudy LPP zmniejszają się po celowym obniżeniu regulacji [ 62 , 63 ]. Dlatego zahamowane LPP na obrazy erotyczne może wyjaśniać brak istotnych efektów stwierdzonych w niniejszym badaniu we wszystkich grupach dla warunku „erotycznego”.

----

6) Mechanizmy neurokognitywne w zaburzeniach kompulsywnego zachowania seksualnego (2018).

Fragmenty analizujące pracę Steele et al ., 2013 (cytat 68 ):

Klucken i współpracownicy niedawno zaobserwowali, że uczestnicy z CSB w porównaniu z uczestnikami bez CSB wykazywali większą aktywację ciała migdałowatego podczas prezentacji wskazówek warunkowych (kolorowe kwadraty) przewidujących obrazy erotyczne (nagrody) [66]. Wyniki te są podobne do wyników innych badań badających aktywację ciała migdałowatego u osób z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji psychoaktywnych i mężczyzn z CSB oglądających klipy wideo o charakterze seksualnym [1, 67]. Używając EEG, Steele i współpracownicy zaobserwowali wyższą amplitudę P300 dla obrazów seksualnych (w porównaniu z obrazami neutralnymi) wśród osób, które same zidentyfikowały problemy z CSB, co rezonuje z wcześniejszymi badaniami nad przetwarzaniem wizualnych wskazówek narkotykowych w uzależnieniu od narkotyków [ 68, 69].

Komentarze YBOP: W powyższym fragmencie autorzy niniejszego przeglądu twierdzą, że wyniki badań Steele i wsp. wskazują na reaktywność na bodźce u osób często korzystających z pornografii. Jest to zgodne z modelem uzależnienia, a reaktywność na bodźce jest neurofizjologicznym markerem uzależnienia. Chociaż rzeczniczka Steele i wsp ., Nicole Prause, twierdziła, że ​​reakcja mózgu badanych różniła się od reakcji innych osób uzależnionych (przykładem była kokaina podana przez Prause) – nie było to prawdą i nie zostało to nigdzie odnotowane w badaniu Steele i wsp . z 2013 roku .

-----

Co więcej, przyzwyczajenie może ujawniać się poprzez zmniejszoną wrażliwość na nagrody w odpowiedzi na bodźce, które normalnie są dla nas istotne, i może wpływać na reakcje nagrody w odpowiedzi na bodźce seksualne, w tym oglądanie pornografii i seks z partnerem [1, 68 ] . Przyzwyczajenie powiązano również z uzależnieniami od substancji i uzależnieniem behawioralnym [73–79].

Komentarze YBOP: W powyższym fragmencie autorzy niniejszego przeglądu odnoszą się do ustaleń Steele i in. dotyczących większej reaktywności na bodźce związanej z pornografią , związanej z mniejszym pragnieniem seksu z partnerem (ale nie mniejszym pragnieniem masturbacji przy pornografii). Innymi słowy – osoby z większą aktywnością mózgu i większymi pragnieniami związanymi z pornografią wolały masturbować się przy pornografii niż uprawiać seks z prawdziwą osobą. Oznacza to mniejszą wrażliwość na nagrodę w przypadku „seksu partnerskiego”, który jest „normalnie istotnym bodźcem”. Te dwa odkrycia Steele i in. wskazują na większą aktywność mózgu w odpowiedzi na bodźce (obrazy pornograficzne), ale mniejszą reaktywność na naturalne nagrody (seks z inną osobą). Oba te zjawiska są charakterystyczne dla uzależnienia.

7) Internetowe uzależnienie od pornografii: Co wiemy i czego nie robimy - systematyczny przegląd (2019)

Fragment krytykujący Steele et al ., 2013 (cytat 105 : Steele et al. )

Dowody na tę aktywność neuronalną sygnalizującą pożądanie są szczególnie widoczne w korze przedczołowej [ 101 ] i ciele migdałowatym [ 102 , 103 ], co świadczy o uwrażliwieniu. Aktywacja w tych obszarach mózgu przypomina nagrodę finansową [ 104 ] i może mieć podobny wpływ. Co więcej, u tych użytkowników występują wyższe odczyty EEG, a także zmniejszone pragnienie seksu z partnerem, ale nie masturbacji do pornografii [ 105 ], co odzwierciedla również różnicę w jakości erekcji [ 8 ]. Można to uznać za oznakę odwrażliwienia. Jednak badanie Steele'a zawiera kilka wad metodologicznych, które należy wziąć pod uwagę (heterogeniczność podmiotów, brak badań przesiewowych w kierunku zaburzeń psychicznych lub uzależnień, brak grupy kontrolnej i stosowanie kwestionariuszy niesprawdzonych pod kątem korzystania z pornografii) [ 106 ]. Badanie przeprowadzone przez Prause [ 107 ], tym razem z udziałem grupy kontrolnej, powtórzyło te same ustalenia. Rola reaktywności na bodźce i pragnienia w rozwoju uzależnienia od cyberseksu została potwierdzona w próbach heteroseksualnych kobiet [ 108 ] i homoseksualnych mężczyzn [ 109 ].